Ustawa o biopaliwach
Ponowne głosowanie 2003-03-28: za 141, przeciw 235, wstrzymało się 38 (wymagana większość: 249 głosów) — zabrakło głosów do wymaganej większości 3/5, weto podtrzymane.
Cel ustawy
Ustawa miała na celu uregulowanie rynku biopaliw ciekłych i biokomponentów stosowanych do ich wyrobu. Wprowadzała ona obowiązek dodawania określonego minimalnego udziału biokomponentów do benzynek silnikowych oraz ropopochodnych paliw ciekłych. Ustalała także zasady przyznawania koncesji i limitów produkcyjnych dla wytwórców oraz rygorystyczne kryteria jakościowe.
Uzasadnienie weta
Prezydent uzasadnił weto sprzecznością przepisów ustawy z prawem Unii Europejskiej oraz naruszeniem zasady swobody działalności gospodarczej i ochrony praw konsumentów. Wskazał, że bezwzględny nakaz stosowania biopaliw odbiera kierowcom możliwość wyboru oraz stwarza ryzyko uszkodzenia starszych typów silników. Ponadto zbyt krótkie terminy dostosowawcze dla przedsiębiorców mogły doprowadzić do zachwiania ciągłości dostaw paliw na polskim rynku.
W moim przekonaniu rozpoczęcie pierwszego w skali globalnej eksperymentu przymusowego wykorzystywania przez wszystkich odbiorców ropopochodnych paliw ciekłych z dodatkiem biokomponentów jest przedwczesne.
Przebieg
- Sejm uchwalił ustawę
- Prezydent zawetował ustawę (druk sejmowy nr 1261)
- Sejm nie uchwalił ustawy ponownie — weto utrzymane (141 za, 235 przeciw, wymagane 249)
Głosowanie 28 III 2003 — za: 141, przeciw: 235, wymagane: 249