Ustawa o Sądzie Najwyższym
Sejm VIII kadencji nie rozpatrzył wniosku prezydenta — kadencja zakończyła się w listopadzie 2019 r., weto pozostało w mocy.
Cel ustawy
Poselski projekt przewidywał gruntowną przebudowę Sądu Najwyższego — nowe zasady wyłaniania Pierwszego Prezesa, szerokie uprawnienia Ministra Sprawiedliwości wobec Sądu oraz odebranie SN kompetencji opiniowania projektów aktów normatywnych. Sejm uchwalił ustawę osiem dni po wpłynięciu projektu, a Senat przyjął ją bez poprawek.
Uzasadnienie weta
Prezydent popierał ideę reformy sądownictwa, ale wskazał, że ustawa jest wewnętrznie sprzeczna: jeden przepis nakazywał przedstawić Prezydentowi pięciu kandydatów na Pierwszego Prezesa SN, inny pozwalał Zgromadzeniu Ogólnemu wybrać tylko trzech, co uniemożliwiłoby zgodny z prawem wybór. Krytykował też tryb prac — brak upowszechnienia projektu i konsultacji — oraz przeniesienie uprawnień Ministra Sprawiedliwości na sądownictwo administracyjne i odebranie Sądowi Najwyższemu funkcji opiniodawczej, co jego zdaniem obniży jakość stanowionego prawa.
Przebieg
- Sejm uchwalił ustawę
- Prezydent zawetował ustawę (druk sejmowy nr 1789)